text_structure.xml
5.1 KB
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<teiCorpus xmlns:xi="http://www.w3.org/2001/XInclude" xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
<xi:include href="PPC_header.xml"/>
<TEI>
<xi:include href="header.xml"/>
<text>
<body>
<p xml:id="div-1">Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na pismo z dnia 10 lipca 2007 r., Nr SPS-024-3006/07, przy którym przekazana została interpelacja Pani Poseł Anny Sobeckiej z dnia 2 lipca br. dotycząca kwestii podwójnego opodatkowania dochodów osiąganych przez polskich rezydentów podatkowych na terytorium Norwegii oraz państw członkowskich Unii Europejskiej - pragnę przedstawić następujące stanowisko:</p>
<p xml:id="div-2">W Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, w oparciu o postanowienia której co do zasady są negocjowane zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, przewidziano dwie alternatywne metody unikania podwójnego opodatkowania dochodów osiąganych przez rezydentów jednego państwa na terytorium drugiego państwa. Są to: metoda proporcjonalnego zaliczenia i metoda wyłączenia z progresją.</p>
<p xml:id="div-3">Metoda proporcjonalnego zaliczenia polega na tym, że podatek zapłacony od dochodu osiągniętego z tytułu pracy świadczonej za granicą jest zaliczany na poczet podatku należnego w kraju rezydencji podatkowej, obliczonego od całości dochodów w takiej proporcji, w jakiej dochód ze źródeł zagranicznych pozostaje w stosunku do całości dochodu podatnika. Metoda wyłączenia z progresją polega na tym, że dochód osiągnięty z tytułu pracy świadczonej za granicą jest zwolniony z podatku w kraju rezydencji podatkowej, natomiast jest brany pod uwagę jedynie przy obliczaniu stawki podatkowej, według której podatnik będzie zobowiązany rozliczyć podatek od dochodów uzyskanych w kraju rezydencji podatkowej. Czynnikiem decydującym o tym, że metoda proporcjonalnego zaliczenia może być uważana przez podatników za mniej korzystną od metody wyłączenia z progresją jest różnica w ciężarze opodatkowania pomiędzy krajem wykonywania pracy a krajem rezydencji podatkowej. I tak, jeśli w danym kraju progi podatkowe są wyższe, a stawki podatkowe niższe dla określonej wysokości dochodu niż w Polsce, przy zastosowaniu metody proporcjonalnego zaliczenia podatnik zawsze, rozliczając się w Polsce z podatku, będzie musiał dopłacić różnicę pomiędzy wysokością podatku do zapłacenia w Polsce a podatkiem zapłaconym za granicą.</p>
<p xml:id="div-4">Wymaga podkreślenia, że przyjęcie każdej z ww. metod w dwustronnej umowie dotyczącej unikania podwójnego opodatkowania w pełni zapobiega wystąpieniu podwójnego opodatkowania dochodów osiąganych przez rezydentów jednego z państw z tytułu pracy wykonywanej na terytorium drugiego państwa.</p>
<p xml:id="div-5">Polska jest stroną około 80 umów dwustronnych o unikaniu podwójnego opodatkowania. Biorąc pod uwagę, że Polska zawarła w 1977 r. umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania z Norwegią, należy stwierdzić, że nie występowało ani obecnie nie występuje podwójne opodatkowanie dochodów osiąganych przez polskich rezydentów podatkowych ze źródeł położonych w Norwegii. Polska zawarła także umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania ze wszystkimi państwami członkowskimi Unii Europejskiej.</p>
<p xml:id="div-6">Jednocześnie należy zauważyć, iż mając świadomość faktu ponoszenia na ogół wyższych kosztów uzyskania przychodów przez rezydentów polskich wykonujących pracę za granicą, ustawodawca wprowadził w art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.) dodatkowe zwolnienie z podatku dochodowego. Od dnia 1 stycznia 2007 r. zwiększono kwotę przysługującą w ramach zwolnienia. Zwolniona z podatku jest część przychodów do wysokości 30% wartości diety określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik pozostawał w stosunku pracy. Zwolnienie to ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2006 r. (art. 20 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw - Dz. U. Nr 217, poz. 1588).</p>
<p xml:id="div-7">Powyższe oznacza, że oprócz ustawowych kosztów uzyskania przychodu ze stosunku pracy podatnik ma prawo odliczyć także kwotę zwolnioną na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 updf. Instrument ten w znacznym stopniu pozwoli na zrekompensowanie podatnikom różnic w obciążeniu podatkowym pomiędzy państwem wykonywania pracy a Polską.</p>
<p xml:id="div-8">Z poważaniem</p>
<p xml:id="div-9">Podsekretarz stanu</p>
<p xml:id="div-10">Jacek Dominik</p>
<p xml:id="div-11">Warszawa, dnia 19 lipca 2007 r.</p>
</body>
</text>
</TEI>
</teiCorpus>