text_structure.xml
8.21 KB
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<teiCorpus xmlns:xi="http://www.w3.org/2001/XInclude" xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
<xi:include href="PPC_header.xml"/>
<TEI>
<xi:include href="header.xml"/>
<text>
<body>
<p xml:id="div-1">Szanowny Panie Marszałku! W związku z zapytaniem Pana Posła Andrzeja Pałysa przesłanym przy piśmie z dnia 31 października 2007 r., znak: SPS-024-2760/06, w sprawie ˝prac nad zmianami przyznawania i wypłat świadczeń emerytalno-rentowych byłym policjantom˝ uprzejmie informuję, że w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej tego rodzaju prace nie są prowadzone.</p>
<p xml:id="div-2">Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy stworzyła odrębny system emerytalno-rentowy dla służb zmilitaryzowanych. Jej zasadniczym przesłaniem było tworzenie odpowiednich warunków do służby oraz racjonalnej polityki kadrowej, pozwalającej na takie ukształtowanie stanu osobowego, który umożliwiałby prawidłowe wykonywanie zadań w zakresie bezpieczeństwa i porządku. Odrębny system emerytalno-rentowy służb mundurowych jest przez to ważnym instrumentem polityki kadrowej oraz czynnikiem wzmacniającym dyscyplinę i dyspozycyjność funkcjonariuszy. Problem dopuszczalności tworzenia odrębnych systemów emerytalnych, dla określonych grup zawodowych, wielokrotnie stanowił przedmiot wypowiedzi Trybunału Konstytucyjnego</p>
<p xml:id="div-3">. Trybunał podkreślał, że odrębne, z reguły korzystniejsze zasady nabywania uprawnień emerytalno-rentowych oraz ustalania ich rozmiaru w odniesieniu do służb mundurowych są najczęściej uzasadnione szczególnymi warunkami pełnienia służby. Wyrażają je m. in. pełna dyspozycyjność i zależność od władzy służbowej, wykonywanie zadań w nielimitowanym czasie pracy i trudnych warunkach, wysoka sprawność fizyczna i psychiczna w całym okresie jej pełnienia i inne. Uprzywilejowane zasady w zakresie przyznawania i wysokości świadczeń dla omawianej kategorii osób stanowią wyraz szczególnego znaczenia przypisywanego przez państwo pełnionej przez nich służbie.</p>
<p xml:id="div-4">W ostatnim czasie nastąpiła zmiana stanu prawnego umożliwiająca odebranie prawa do tzw. emerytury policyjnej pewnej kategorii funkcjonariuszy. W dniu 11 czerwca 2007 r. weszła bowiem w życie ustawa z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 82, poz. 558), która m.in. znowelizowała ustawę z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67, z późn. zm.). Celem tej regulacji było m.in.:</p>
<p xml:id="div-5">- rozszerzenie przesłanek pozbawienia prawa do zaopatrzenia emerytalnego przysługującego funkcjonariuszom przez zaliczenie do nich skazania funkcjonariusza prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne popełnione w związku z wykonywaniem czynności służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej albo za przestępstwo określone w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec którego orzeczono prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, które zostało popełnione przed zwolnieniem ze służby;</p>
<p xml:id="div-6">- wprowadzenie podstawy prawnej utraty prawa do świadczeń z tytułu ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy w przypadku skazania emeryta policyjnego lub rencisty prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne popełnione w związku z wykonywaniem czynności służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej albo za przestępstwo określone w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec którego orzeczono prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne popełnione przed zwolnieniem ze służby;</p>
<p xml:id="div-7">- określenie podstawy prawnej nabycia uprawnień emerytalnych na zasadach ogólnych wynikających z ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń społecznych przez funkcjonariusza, któremu nie przysługuje ze wskazanych wyżej przyczyn uprawnienie do świadczeń z ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy;</p>
<p xml:id="div-8">- wprowadzenie regulacji określającej tryb przekazania do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek od uposażenia wypłacanego po dniu 31 grudnia 1998 r., od którego nie zostały one odprowadzone;</p>
<p xml:id="div-9">- zaliczenie do wysługi emerytalnej okresów pozbawienia wolności i odbywania kary pozbawienia wolności oraz okresów zawieszenia w czynnościach służbowych, w przypadku gdy funkcjonariusz został uniewinniony lub postępowanie karne zostało umorzone, albo gdy nie został ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.</p>
<p xml:id="div-10">Ponadto zostały wprowadzone zmiany w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) o charakterze gwarancyjnym oraz mające na celu zapewnienie spójności systemu ubezpieczeniowego. Tak więc pozbawienie prawa do zaopatrzenie emerytalnego przysługującego funkcjonariuszom na podstawie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy nie zamyka drogi do korzystania z prawa do świadczeń na warunkach wynikających z ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.</p>
<p xml:id="div-11">Rozwiązania zawarte w ustawie zmieniającej z dnia 13 kwietnia 2007 r. zmierzają przede wszystkim do pozbawienia prawa do zaopatrzenia emerytalnego, przysługującego funkcjonariuszom na podstawie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, na skutek zaistnienia przesłanki, jaką jest popełnienie przestępstw w związku z wykonywaniem czynności służbowych lub popełnienie przestępstwa określonego w art. 258 Kodeksu karnego bądź orzeczenie bardzo surowego środka represyjnego, jakim jest pozbawienie praw publicznych. Regulację tę można uznać za dodatkową sankcję (uboczną konsekwencję) za sprzeniewierzenie się służbie, którego państwo ze względu na szczególny rodzaj oraz znaczenie tej służby nie może gratyfikować. Funkcjonariuszy służb mundurowych obowiązują szczególnie rygorystyczne wymagania w zakresie przestrzegania prawa. Już sam fakt popełnienia przestępstwa, bez względu na to, jaki ma ono charakter, stanowi sprzeniewierzenie się obowiązkom funkcjonariusza</p>
<p xml:id="div-12">.</p>
<p xml:id="div-13">Nie ulega wątpliwości, że treścią prawa do zabezpieczenia społecznego jest zagwarantowanie każdemu obywatelowi świadczeń na wypadek: niezdolności do pracy ze względu na chorobę, niezdolności do pracy ze względu na inwalidztwo, osiągnięcia wieku emerytalnego, pozostawania bez pracy nie z własnej woli i nieposiadania innych środków utrzymania. Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie jednak podkreślał, że prawodawca konstytucyjny pozostawia określenie form i zakresu zabezpieczenia społecznego ustawie zwykłej. Regulacja konstytucyjna akcentuje w ten sposób szeroką swobodę działania pozostawioną parlamentowi w zakresie urzeczywistniania prawa do zabezpieczenia społecznego. Do ustawodawcy należy wybór rozwiązań, które uważa za optymalne z punktu widzenia potrzeb obywateli oraz wymogów rozwoju gospodarczego kraju.</p>
<p xml:id="div-14">Z poważaniem</p>
<p xml:id="div-15">Minister</p>
<p xml:id="div-16">Anna Kalata</p>
<p xml:id="div-17">Warszawa, dnia 22 czerwca 2007 r.</p>
<p xml:id="div-18">Kluczowe znaczenie ma orzeczenie z 23 września 1997 r., K 25/96, OTK ZU nr 3-4/1997, poz. 36.</p>
<p xml:id="div-19">Zob. m.in. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 października 2002 r., K 36/00, OTK ZU nr 5A/2002, poz. 63.</p>
</body>
</text>
</TEI>
</teiCorpus>