text_structure.xml
9.42 KB
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<teiCorpus xmlns:xi="http://www.w3.org/2001/XInclude" xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
<xi:include href="PPC_header.xml"/>
<TEI>
<xi:include href="header.xml"/>
<text>
<body>
<p xml:id="div-1">Odpowiadając na zapytanie Pana Posła Tomasza Kuleszy z dnia 6 marca br. w sprawie zasiłków przedemerytalnych, przekazane przez Marszałka Sejmu przy piśmie z dnia 9 marca br. znak SPS-024-2399/07, uprzejmie informuję:</p>
<p xml:id="div-2">Zasiłki przedemerytalne zostały zlikwidowane z dniem 1 stycznia 2002 r. uchwaloną przez Sejm RP w dniu17 grudnia 2001 r. ustawą o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudniania absolwentów (Dz. U. Nr 154, poz. 1793).</p>
<p xml:id="div-3">Zgodnie z art. 2 obecnie obowiązującej ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252) prawo do świadczenia przedemerytalnego nabywa osoba, która jest zarejestrowana jako bezrobotna i pobierała bezpośrednio przed ubieganiem się o świadczenie przez okres co najmniej 6 miesięcy zasiłek dla bezrobotnych oraz:</p>
<p xml:id="div-4">- do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego, z powodu likwidacji zakładu pracy lub niewypłacalności pracodawcy w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, w którym była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 56 lat kobieta oraz 61 lat mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn lub</p>
<p xml:id="div-5">- do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 dla mężczyzn, lub</p>
<p xml:id="div-6">- do dnia ogłoszenia upadłości prowadziła nieprzerwanie i przez okres nie krótszy niż 24 miesiące pozarolniczą działalność, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 z późn. zm.) i za ten okres opłaciła składki na ubezpieczenie społeczne oraz do dnia ogłoszenia upadłości ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta i 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub</p>
<p xml:id="div-7">- zarejestrowała się we właściwym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat, i do dnia, w którym ustało prawo do renty ukończyła co najmniej 55 lat kobieta i 60 lat mężczyzna i osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 20 lat kobieta i 25 lat mężczyzna, lub</p>
<p xml:id="div-8">- do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub</p>
<p xml:id="div-9">- do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego, z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn.</p>
<p xml:id="div-10">Zasiłki przedemerytalne i świadczenia przedemerytalne były cenną formą osłony socjalnej w okresie restrukturyzacji części gospodarki narodowej. Pracownikom legitymującym się długoletnim stażem pracy a tracącym zatrudnienie pozwalały uzyskać formę zabezpieczenia ich najniezbędniejszych potrzeb. Jednak ubocznym ich skutkiem jest realne obniżenie wysokości uzyskanej w przyszłości emerytury, wskutek krótszego okresu składkowego. Dlatego też po zakończeniu procesu restrukturyzacji dużych części gospodarki narodowej zaczęto wprowadzać pewne ograniczenia w przyznawaniu prawa do zasiłków i świadczenia przedemerytalnego.</p>
<p xml:id="div-11">Powrót obecnie do rozwiązań obowiązujących do końca 2001 r., a tym bardziej rozszerzenie uprawnień do pobierania świadczenia przedemerytalnego skutkowałby powiększeniem sfery ubóstwa w naszym kraju i to na wiele lat. Zasiłki przedemerytalne z powodu ograniczonych możliwości budżetu państwa musiałyby być bardzo niewielkie. Z uwagi na krótszy okres składkowy emerytury osób pobierających zasiłki przedemerytalne i świadczenia przedemerytalne byłyby wyraźnie niższe od przeciętnych emerytur. To wszystko łącznie skazywałoby osoby korzystające ze wspomnianych świadczeń na wiele lat bardzo skromnego życia. Należy zaznaczyć, że pracodawcy byliby zainteresowani istnieniem zasiłków przedemerytalnych, gdyż mogliby dzięki nim obniżyć swoje koszty, a także nie płacić np. odprawy emerytalnej.</p>
<p xml:id="div-12">Obecnie poziom bezrobocia uległ znacznemu obniżeniu, szybki rozwój gospodarczy kraju jest prognozowany także na ten i następny rok, przyczyniając się na pewno do dalszego obniżenia poziomu bezrobocia. Pracownicy w niektórych specjalnościach już obecnie są bardzo poszukiwani. W tej sytuacji rząd stoi na stanowisku, że w interesie przyszłych emerytów nie powinien sprzyjać przedwczesnemu rezygnowaniu z aktywności zawodowej, tym bardziej że odsetek osób pracujących jest w Polsce niższy niż w większości krajów Unii Europejskiej. Dlatego w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy stworzone zostały preferencje mające sprzyjać zatrudnianiu osób powyżej 50 roku życia.</p>
<p xml:id="div-13">Ponadto informuję, że sytuacja osób bezrobotnych powyżej 50 roku życia lub długotrwale bezrobotnych jest przedmiotem szczególnej uwagi władz, co znajduje odzwierciedlenie w obowiązujących obecnie przepisach. W art. 49 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) osoby takie są uznane za ˝osoby będące w szczególnej sytuacji na rynku pracy˝, do których mogą być dodatkowo stosowane działania określone w art. 50-61 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.</p>
<p xml:id="div-14">Art. 50 ust. 1 i 2 tej ustawy nakłada na powiatowy urząd pracy obowiązek przedstawienia osobie bezrobotnej powyżej 50 roku życia lub osobie długotrwale bezrobotnej, w okresie 6 miesięcy od dnia rejestracji propozycji zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych. Ponadto zgodnie z art. 51 i 57 starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych skierowanego bezrobotnego, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składek na ubezpieczenie społeczne.</p>
<p xml:id="div-15">Z uwagi na trudną sytuację osób 50-letnich oraz długotrwale bezrobotnych na rynku pracy w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy obowiązuje zapis art. 59 umożliwiający oprócz refundowania części kosztów wynagrodzenia poniesionych przy zatrudnieniu w ramach prac interwencyjnych także dofinansowanie wyposażenia nowego stanowiska pracy w wysokości nie wyższej niż 400% przeciętnego wynagrodzenia. Ponadto w ust. 4 tego artykułu przewidziano wyższą kwotę refundacji dla bezrobotnych spełniających warunki do nabycia prawa świadczenia przedemerytalnego miała w swoim założeniu spowodować zachętę do podejmowania wydłużonego zatrudnienia przez określone w tym artykule osoby. Ustawodawca określił maksymalną skalę refundacji na poziomie 80% minimalnego wynagrodzenia. Jednak indywidualna wysokość refundacji każdorazowo jest określona w umowie cywilnoprawnej zawartej pomiędzy starostą (powiatowym urzędem pracy) a pracodawcą. Należy jednak pamiętać, że z uwagi na to, że pracodawca otrzymuje pomoc państwa, która od dnia wejścia Polski do Unii Europejskiej podlega reglamentacji - konieczne jest, przy ustalaniu ostatecznej kwoty refundacji należnej pracodawcy, wzięcie pod uwagę przepisów dotyczących pomocy publicznej.</p>
<p xml:id="div-16">Osoby długotrwale bezrobotne oraz powyżej 50 roku życia mogą korzystać z tych wszystkich instrumentów rynku pracy, które są przeznaczone do aktywizowania wszystkich bezrobotnych, w tym przekwalifikowań.</p>
<p xml:id="div-17">Podsekretarz stanu</p>
<p xml:id="div-18">Romuald Poliński</p>
<p xml:id="div-19">Warszawa, dnia 2 kwietnia 2007 r.</p>
</body>
</text>
</TEI>
</teiCorpus>