text_structure.xml
10.2 KB
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<teiCorpus xmlns:xi="http://www.w3.org/2001/XInclude" xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
<xi:include href="PPC_header.xml"/>
<TEI>
<xi:include href="header.xml"/>
<text>
<body>
<p xml:id="div-1">Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na zapytanie poselskie Pana Posła Jana Łopaty (pismo z dnia 17 lutego br. znak: SPS-024-495/06) w sprawie planów zaprzestania produkcji w Oddziale Krajowej Spółki Cukrowej S.A. ˝Cukrownia Wożuczyn˝ uprzejmie przekazuję następujące informacje.</p>
<p xml:id="div-2">Według Zarządu Krajowej Spółki Cukrowej S.A. sytuacja Spółki w warunkach wspólnej polityki rolnej oraz wprowadzanej reformy rynku cukru wymusza prowadzenie zdecydowanych działań restrukturyzacyjnych, których jednym z kluczowych elementów jest koncentracja produkcji. W kampanii 2005/2006 KSC S.A. posiadała nadwyżkę mocy przerobowej w stosunku do przyznanych kwot cukru sięgającą ponad 30%. Skutkiem tego był m.in. najkrótszy czas kampanii w stosunku do średniej z branży, a to w prosty sposób przełożyło się na nieefektywne wykorzystanie majątku i wysokie koszty produkcji. W kampanii 2005/2006 średnia dla KSC to niecałe 64 dni wobec 66 dni kampanii 2004/2005 (przy bardzo wysokiej produkcji cukru C - bez kwoty C długość kampanii trwałaby zaledwie 52 dni), podczas gdy koncerny zagraniczne w ubiegłej kampanii osiągały wyniki ponad 85-dniowe a Pfeifer & Langen nawet ponad 100-dniowe. Dalsze utrzymywanie takiego stanu, szczególnie przy planowanych obniżkach cen cukru wynikających z reformy rynku, groziłoby finansową zapaścią wskutek utraty konkurencyjności wobec koncernów zagranicznych obecnych na polskim rynku.</p>
<p xml:id="div-3">Zaniechanie lub choćby nieuzasadnione odwlekanie tych działań nieuchronnie doprowadzi do upadku KSC. Koncerny zagraniczne przeprowadzają koncentrację produkcji w sposób zdecydowany, dążąc do zachowania swojej pozycji i gwarancji interesów w przyszłości, dostosowując organizację do wymogów, jakie stawia uregulowany rynek unijny. Na początku br. koncerny BSO oraz Pfeifer & Langen ogłosiły wyłączenie kolejnych swoich cukrowni. Działania takie, z pozoru dotkliwe społecznie w krótkim okresie, mają także za cel perspektywiczny ochronę miejsc pracy w długim okresie. Wśród koncernów działających w Polsce najwyższy poziom koncentracji mierzony odsetkiem jednostek wyłączonych osiągnął koncern BSO (80%), Nordzucker AG (67%) oraz Pfeifer & Langen (64%). W KSC S.A. wskaźnik ten wynosi 33%.</p>
<p xml:id="div-4">Ponadto informuję, że Zarząd KSC S.A. od samego początku istnienia Spółki za cel główny strategii operacyjnej przyjął restrukturyzację 27 cukrowni, tak aby stworzyć prężny i silny koncern produkcyjny.</p>
<p xml:id="div-5">Ponieważ w porównaniu z koncernami zagranicznymi procesy restrukturyzacji KSC S.A. należy uznać zdecydowanie za najmniej zaawansowane, każda zwłoka w ich realizacji grozi pogłębieniem dysproporcji i pogorszeniem sytuacji KSC S.A.</p>
<p xml:id="div-6">Jednocześnie Zarząd KSC S.A. podkreśla, że procesy, o których mowa, wiążą się z trudnymi decyzjami, gdyż skutkują w poważny sposób na sytuację społeczną, podejmowane decyzje poprzedzane są wnikliwymi i wszechstronnymi analizami, a przed zatwierdzeniem poddawane są wszechstronnym konsultacjom. Aby procesy, których wynikiem są decyzje dotyczące wyłączenia cukrowni z produkcji, były przejrzyste i ostatecznie społecznie akceptowalne, stworzono system kryteriów, na podstawie których planuje się koncentrację produkcji, a w konsekwencji dokonuje konkretnych wyłączeń. Należy przy tym zaznaczyć, że konieczność koncentracji produkcji drogą ograniczania potencjału wytwórczego jest bezsporna i tylko drogą takich działań można zapewnić przyszłość oddziałom, które produkcję będą kontynuować.</p>
<p xml:id="div-7">Zarząd KSC S.A. przyjął za główne kryteria służące do typowania oddziałów do wyłączenia:</p>
<p xml:id="div-8">- lokalizację bazy surowcowej, areał upraw i ich wielkość oraz koszty zmiany logistyki kontraktacji, skupu i dostaw;</p>
<p xml:id="div-9">- poziom technologiczny i stan techniki cukrowni;</p>
<p xml:id="div-10">- potencjał rozwojowy.</p>
<p xml:id="div-11">Ocena Cukrowni Wożuczyn wg KSC S.A. na tle innych oddziałów w regionie.</p>
<p xml:id="div-12">Cukrownia Wożuczyn jest obok Oddziału Cukrownia Częstocice najsłabszą cukrownią Makroregionu Lubelskiego, głównie ze względu na niski poziom zaawansowania technologicznego oraz małą zdolność produkcyjną (średni przerób dobowy osiągnięty w kampanii 2005/2006 dla Wożuczyna wyniósł 3.232 tony buraków, podczas gdy średnia makroregionu to 4.574 tony). Dalsza eksploatacja cukrowni pociągnęłaby konieczność dokonania znacznych nakładów inwestycyjnych o charakterze odtworzeniowym i modernizacyjnym, przy ograniczonych możliwościach podniesienia zdolności przerobowej.</p>
<p xml:id="div-13">Cukrownia Wożuczyn charakteryzuje się jednym z najwyższych wskaźnikiem energochłonności w skali całej Spółki wynoszącym 4,63% paliwa umownego na burak. Średnia dla Spółki to 4,13%. Najefektywniejsze cukrownie makroregionu i jednocześnie całej Spółki legitymują się energochłonnością na poziomie 3,31% (Krasnystaw) oraz 3,36% (Werbkowice). O słabości Oddziału świadczy także jakość produkowanego cukru. Cukier z Wożuczyna osiągnął w ocenie punktowej dla oznaczenia kategorii wg norm Unii 14,67 punktów. Średnia dla KSC to 11,37 punktu, a najlepszy cukier makroregionu, nie licząc rafinady, to 7,28 punktu dla cukru z Oddziału Lublin oraz 7,77 dla cukru z Werbkowic.</p>
<p xml:id="div-14">Zasadność podjętych decyzji potwierdzają także opracowania wykonane przez Warszawską Grupę Konsultingową (WGK). Zespół ekspertów dokonał wszechstronnych analiz, bazując na wynikach kampanii 2003 roku. W grupie 27 cukrowni poddanych analizie syntetyczny punktowy wskaźnik dokonujący wszechstronnej oceny cukrowni (w tym zdolności przerobowej, potencjału wytwórczego, kosztów wytworzenia, kosztów transportu, pracochłonności produkcji) uplasował cukrownię Wożuczyn na 15 pozycji. Oddziały ocenione jeszcze niżej od Cukrowni Wożuczyn są w większości już wyłączone (Pruszcz, Janikowo, Borowiczki, Żnin, Opole, Szczecin, Rejowiec). Wyłączono także, choć ocena ogólna była lepsza od oceny Wożuczyna, cukrownie Klemensów oraz Sokołów. Zespół ekspertów już w roku 2003 typował Cukrownię Wożuczyn do wyłączenia, właśnie ze względu na niski potencjał oraz ogólną kondycję zakładu. Poniżej wyniki analizy WGK w grupie regionalnej:</p>
<p xml:id="div-15">Dla lepszego zobrazowania pozycji cukrowni na tle całej Spółki należy dodać, że Cukrownia Lublin uzyskała najwyższy wynik, a najniższy wyłączona Cukrownia Rejowiec - 322,79 pkt. Grupa ekspercka dokonała też analiz i oceny sytuacji finansowej cukrowni, obliczając tzw. wskaźnik Altmana oraz wskaźnik dyskryminacji stosowany do badania ryzyka upadłości. Wskaźniki te okazały się dla Wożuczyna bardzo słabe, plasując cukrownię odpowiednio na 23 i 24 pozycji, przy czym badaniu nie podlegała Cukrownia Szczecin, gdyż w 2003 roku już nie prowadziła produkcji. Wskaźnik dyskryminacji dla Cukrowni Wożuczyn wyniósł -4,31, sygnalizując wyraźnie zagrożenie upadłością (wskaźnik o wartości powyżej 1,00 oznacza dobrą kondycję finansową, mniejszy niż 1,00, ale większy od zera - kondycję słabą, natomiast poniżej 0,00 - oznacza zagrożenie upadłością, przy czym im wynik niższy, tym groźba upadłości wyższa). Niższe wyniki dla wskaźnika dyskryminacji uzyskały tylko oddziały Częstocice -4,06 oraz Rejowiec aż -8,68.</p>
<p xml:id="div-16">Należy nadmienić, że odwlekanie w czasie procesów restrukturyzacyjnych, w tym także podmiotowej koncentracji produkcji, nie jest najlepszą strategią. Należy mieć na uwadze, że każde spowalnianie tych procesów zmniejsza zdolność konkurencji KSC na polskim rynku. Dla procesów zmierzających do koncentracji produkcji, wobec uwarunkowań rynkowych oraz zamierzeń reformy unijnej, nie ma alternatywy. Dlatego też należy konsekwentnie przeprowadzić kolejne procesy koncentracji podmiotowej i dokonać w kampanii 2006/2007 wcześniej planowanych wyłączeń oddziałów: Tuczno, Ostrowy, Mała Wieś, Częstocice i Wożuczyn.</p>
<p xml:id="div-17">Zarząd KSC S.A. docenia wagę kapitału ludzkiego oraz jego wpływ na sukces każdego przedsięwzięcia gospodarczego. Wszystkie załogi oddziałów Spółki są fachowe i doświadczone. Ze względu na to, że misją ˝cukrownika˝ jest pracować przy produkcji cukru, załoga Cukrowni Wożuczyn będzie mogła w części znaleźć zatrudnienie w sąsiedniej Cukrowni Werbkowice. Cukrownia ta już w tej chwili odczuwa pewne braki kadrowe, a będzie dalej modernizowana i rozbudowywana. Cukrownia ta w założeniach KSC będzie jedną z najnowocześniejszych w Spółce, z parametrami, którymi będzie mogła śmiało konkurować z fabrykami Unii. Stąd część załogi Wożuczyna znajdzie zatrudnienie w tej właśnie cukrowni. Polityka zagospodarowywania uwalnianych w wyniku koncentracji zasobów ludzkich w innych oddziałach jest realizowana od samego początku restrukturyzacji Spółki. W ten sposób tylko w zeszłym roku sama Cukrownia Lublin przyjęła 20 pracowników Cukrowni Opole w Opolu Lubelskim.</p>
<p xml:id="div-18">Dla oddziałów wyłączonych z produkcji oraz planowanych do wyłączenia KSC S.A. przygotowuje plany alternatywnych możliwości zagospodarowania majątku oraz zasobów ludzkich. Już są realizowane projekty dla oddziału Rejowiec, Opole, Janikowo, Klemensów i Sokołów. Projekty takie będą także przygotowane i wdrożone dla Cukrowni Wożuczyn. Planuje się uruchomienie produkcji biokomponentów do paliw płynnych z wykorzystaniem zlewni melasy Cukrowni Wożuczyn. Nie wyklucza się wdrożenia także innych projektów.</p>
<p xml:id="div-19">Minister</p>
<p xml:id="div-20">Krzysztof Jurgiel</p>
<p xml:id="div-21">Warszawa, dnia 3 marca 2006 r.</p>
</body>
</text>
</TEI>
</teiCorpus>