text_structure.xml
6.67 KB
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<teiCorpus xmlns:xi="http://www.w3.org/2001/XInclude" xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
<xi:include href="PPC_header.xml"/>
<TEI>
<xi:include href="header.xml"/>
<text>
<body>
<p xml:id="div-1">W odpowiedzi na pismo Nr SPS-024-394/06 z dnia 31 stycznia 2006 r., przy którym przekazane zostało zapytanie posłów Pana Tomasza Głogowskiego oraz Pana Ireneusza Rasia w sprawie dopuszczalności podpisywania deklaracji i zeznań podatkowych przez doradców podatkowych, uprzejmie wyjaśniam:</p>
<p xml:id="div-2">Zgodnie z treścią art. 40 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86, z późn. zm.) doradca podatkowy jest obowiązany umieszczać na wszystkich pismach sporządzonych w związku z wykonywaniem doradztwa podatkowego, jak również na sporządzanych w imieniu i na rzecz podatnika zeznaniach i deklaracjach podatkowych firmę (nazwę), pod jaką doradztwo to wykonuje, oraz miejsce jego wykonywania, podpis oraz numer wpisu na listę doradców podatkowych. Nie ulega zatem wątpliwości, że ustawa o doradztwie podatkowym zobowiązuje doradcę podatkowego do podpisywania tych deklaracji podatkowych (zeznań), które sporządził w imieniu podatnika. Wątpliwości natomiast budzi kwestia, czy podpisanie deklaracji podatkowej (zeznania) przez doradcę podatkowego zwalnia podatnika z obowiązku podpisania deklaracji. Należy bowiem zauważyć, że w obecnym stanie prawnym nie ma przepisu ogólnego zwalniającego podatnika z obowiązku podpisania deklaracji podatkowej w sytuacji, gdy ta deklaracja została sporządzona i podpisana przez doradcę podatkowego. Problemu tego nie regulują również przepisy poszczególnych ustaw podatkowych nakładających na podatników obowiązki w zakresie składania zeznań i deklaracji. Jednocześnie to właśnie materialne prawo podatkowe implikuje charakter prawny zeznań i deklaracji, które co do zasady są oświadczeniami wiedzy podatnika co do istniejącego stanu faktycznego. W szczególności zeznanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn zawiera wyłącznie dane dotyczące przedmiotu i podstawy opodatkowania. Jest ono zatem typowym oświadczeniem wiedzy, które - jak uznał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 lutego 1998 r., sygn. akt I SA Gd 1071/96 (POP 2000 r. Nr 1, poz. 6) - powinno być prawdziwe pod rygorem skutków karnych. Wobec tego nie może być złożone przez pełnomocnika, lecz wyłącznie przez podatnika (bądź jego ustawowego przedstawiciela). Należy jednak zauważyć, że deklaracja lub zeznanie może zawierać elementy oświadczenia woli. W szczególności wspólne roczne zeznanie małżonków o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym zawiera - stosownie do wymogu określonego w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2002 r. Nr 22, poz. 176, z późn. zm.) - ich wniosek o łączne opodatkowanie.</p>
<p xml:id="div-3">Biorąc pod uwagę różnorodność występujących w polskim prawie podatkowym zeznań i deklaracji, które mogą zawierać zarówno elementy oświadczenia wiedzy, jak i woli, nie można jednoznacznie stwierdzić, czy zeznania i deklaracje mogą być podpisywane wyłącznie przez doradców podatkowych. Stąd też należy podzielić pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 3 października 2005 r., sygn. akt II GSK 196/05 (LEX 163990), że konkretne unormowania w tych kwestiach powinny podlegać ocenie organów podatkowych przy rozpatrywaniu indywidualnych spraw podatkowych.</p>
<p xml:id="div-4">W kwestii mocy wiążącej orzecznictwa sądów administracyjnych należy zauważyć, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia, a zatem obowiązuje w indywidualnej sprawie i skierowana jest do konkretnie oznaczonych podmiotów. Naturalnie nie można pomijać dorobku orzecznictwa. Jeżeli bowiem istnieje ugruntowana linia orzecznicza odnośnie do wykładni konkretnego przepisu prawa, nie można nie uwzględniać tego faktu w praktyce stosowania prawa przez organy administracji. Należy jednak zauważyć, że w omawianym przypadku nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Dodatkowo jeszcze należy podkreślić, że konkretna sprawa, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 kwietnia 2005 r., sygn. akt. VI SA/Wa 1245/04 (LEX 149904), omówił w uzasadnieniu szeroko ten problem, dotyczyła zawieszenia przez Ministra Finansów uchwały Krajowej Rady Doradców Podatkowych w sprawie działania doradców podatkowych jako pełnomocników. Istotą tego sporu była kwestia uprawnień Krajowej Rady Doradców Podatkowych do podejmowania tego rodzaju uchwał, a nie możliwość podpisywania przez doradców podatkowych zeznań i deklaracji, na czym skoncentrował się Wojewódzki Sąd Administracyjny. Z tego też powodu Naczelny Sąd Administracyjny, oceniając wspomniane orzeczenie po jego zaskarżeniu, uznał ostatecznie uzasadnienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za błędne, podzielając w tym zakresie pogląd Ministra Finansów odnośnie do braku podstawy prawnej do podjęcia przez Krajową Radę Doradców Podatkowych rzeczonej uchwały.</p>
<p xml:id="div-5">W związku z przedstawionymi wyżej okolicznościami nasunęły się wątpliwości co do uprawnienia do składania zeznań i deklaracji podatkowych przez pełnomocników. Nie oznacza to jednak, że istnieje podstawa prawna do podważania ad omnes skuteczności złożonych dotychczas zeznań i deklaracji podpisanych przez doradców podatkowych, na których przepisy ustawy o doradztwie podatkowym nakładają obowiązek podpisania deklaracji sporządzonej w imieniu i na rzecz podatnika. Ministerstwo Finansów opracowuje wytyczne dla urzędów skarbowych mające na celu ujednolicenie stosowania prawa w tym zakresie, zalecając niekwestionowanie składanych zeznań i deklaracji.</p>
<p xml:id="div-6">Jednocześnie pragnę poinformować, że obecnie problem ten jest poddany szczegółowej analizie w Ministerstwie Finansów. Dostrzegane są słuszne przesłanki dla istnienia jednoznacznie określonej w przepisach możliwości składania zeznań i deklaracji przez pełnomocników. W celu wyeliminowania niepewności w tej kwestii oraz dla zapewnienia jednolitego stosowania prawa podjęto w Ministerstwie Finansów działania zmierzające do przedstawienia odpowiednich regulacji ustawowych.</p>
<p xml:id="div-7">Podsekretarz stanu</p>
<p xml:id="div-8">Marian Banaś</p>
<p xml:id="div-9">Warszawa, dnia 22 lutego 2006 r.</p>
</body>
</text>
</TEI>
</teiCorpus>