text_structure.xml
9.46 KB
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<teiCorpus xmlns:xi="http://www.w3.org/2001/XInclude" xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
<xi:include href="PPC_header.xml"/>
<TEI>
<xi:include href="header.xml"/>
<text>
<body>
<p xml:id="div-1">Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na zapytanie Pana Posła Rafała Wiecheckiego z dnia 22 listopada br. (znak: SPS-024-31/05) dotyczące pomocy dla polskich pracowników oszukiwanych i wykorzystywanych przez zagranicznych pracodawców, uprzejmie informuję, co następuje:</p>
<p xml:id="div-2">Polski obywatel zainteresowany zatrudnieniem za granicą u pracodawcy zagranicznego ma kilka sposobów na zrealizowanie zamierzonego celu. Najpowszechniejszą, od dnia naszej akcesji do Unii Europejskiej, formą podejmowania pracy jest samodzielne wyszukiwanie zatrudnienia w drodze bezpośrednio nawiązywanych kontaktów z pracodawcą zagranicznym. W razie braku takich możliwości znaczna grupa osób próbuje szukać pracy poprzez różnego rodzaju pośredników.</p>
<p xml:id="div-3">Należy podkreślić, iż znaczny odsetek wyjeżdżających stanowią osoby bez znajomości języków obcych, nieposiadające pożądanych za granicą kwalifikacji zawodowych. Są one gotowe do podjęcia każdej, najmniej płatnej pracy, którą nie zainteresuje się żaden pracownik miejscowy. Osoby te są łatwym łupem dla pośredników-oszustów, organizujących się często w międzynarodowe grupy przestępcze. Przykładami takiej negatywnej działalności, nagłośnionymi przed kilkoma miesiącami przez środki masowego przekazu, były nierzadkie przypadki wykorzystywania naiwności naszych obywateli szukających pracy na wyspach brytyjskich czy też ˝obozy pracy˝ we Włoszech, przywołane w zapytaniu posła Rafała Wiecheckiego.</p>
<p xml:id="div-4">Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej nie ma możliwości ukrócenia tego procederu. Może jedynie informować społeczeństwo o legalnych formach zatrudnienia i systematycznie rozszerzających się możliwościach wyjazdu do pracy za granicą, a także ostrzegać przed konsekwencjami wiązania się z niewiarygodnymi i przypadkowymi pracodawcami lub pośrednikami. Wykorzystywane są do tego celu m.in. internet, radio, telewizja, prasa centralna i regionalna. Ministerstwo wskazuje możliwości odróżniania pośredników działających zgodnie z prawem od nielegalnych, w tym sposobów unikania oszustów, których ściganie jest niezmiernie trudne. Należy bowiem pamiętać, iż pokrzywdzeni niechętnie przyznają się do własnej naiwności czy też braku wyobraźni, zwłaszcza wówczas, gdy pobrany haracz za rzekome załatwienie pracy za granicą nie jest zbyt wygórowany. Niestety, także niektóre organy ścigania nie ułatwiają nam zadania, umarzając postępowanie, z uzasadnieniem o znikomej szkodliwości społecznej popełnionego czynu.</p>
<p xml:id="div-5">Inną często wykorzystywaną możliwością pracy za granicą są wyjazdy w ramach umów międzynarodowych i innych porozumień zawieranych na szczeblu centralnym, realizowane za pośrednictwem publicznych służb zatrudnienia (urzędów pracy). Są to wyjazdy - z zasady bezpieczne - zapewniające naszym obywatelom podczas pobytu za granicą odpowiedni status prawno-zawodowy.</p>
<p xml:id="div-6">Polscy obywatele podejmujący zatrudnienie w takiej formie podlegają prawu kraju wykonywania pracy. Prawo to zgodnie ze standardami międzynarodowymi przewiduje traktowanie legalnie zatrudnionego cudzoziemca na równi z pracownikiem miejscowym wykonującym porównywalną pracę w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia, a także ochrony praw pracowniczych. W razie niewywiązywania się pracodawcy z postanowień umowy o pracę dochodzenie roszczeń może mieć miejsce jedynie na drodze sądowej w państwie, w którym świadczona była praca. Żaden polski organ rządowy, instytucja pośrednicząca bądź polska placówka dyplomatyczno-konsularna nie ma tytułu prawnego do egzekwowania należnych świadczeń w zastępstwie pracownika.</p>
<p xml:id="div-7">Na przedwyjazdowych spotkaniach informacyjnych, organizowanych przez urzędy pracy przy współudziale właściwych ambasad, a także podczas spotkań kwalifikacyjnych z pracodawcami zagranicznymi kandydaci do wyjazdu powiadamiani są szczegółowo o zasadach i warunkach zatrudnienia, prawach i obowiązkach pracowników w kraju wykonywania pracy. Informowani są także o trybie postępowania w przypadku łamania przez pracodawcę postanowień zawartych w umowie o pracę.</p>
<p xml:id="div-8">Odnosząc się do wskazanego przez Pana posła Wiecheckiego przykładu nieprawidłowego traktowania polskich pracownic przez pracodawcę niemieckiego, pragnę poinformować, iż we wrześniu br. do Ministerstwa wpłynęła oferta zatrudnienia dla 30 młodych kobiet, do pracy przy zbiorze jabłek i truskawek, na okres pięciu tygodni, na plantacji zlokalizowanej w miejscowości Broisch koło Aachen.</p>
<p xml:id="div-9">Warunki zatrudnienia zawarte w ofercie zostały zaakceptowane przez Centralne Biuro Pośrednictwa Pracy (Zentralstelle fur Arbeitsvermitlung - ZAV) w Bonn, reprezentujące władze niemieckie i będące federalnym koordynatorem zatrudniania polskich obywateli w RFN. Oferta przekazana została do realizacji Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w Szczecinie.</p>
<p xml:id="div-10">Po otrzymaniu sygnałów od czterech osób o powstałych konfliktach między plantatorem a polskimi pracownicami MPiPS uruchomiło stosowane w takich przypadkach procedury wyjaśniające. Polegają one na przekazaniu zgłoszonej skargi, po przetłumaczeniu na język niemiecki, niemieckim urzędom. Czynności wyjaśniające wykonywane są pod nadzorem ZAV w Bonn. Jeżeli zarzuty się potwierdzają, to pracodawcy wyrównują straty poniesione przez skarżącego. Jeżeli nie zechcą uznać swojej winy, pozostaje tylko droga sądowa. Osobom decydującym się na tę drogę urzędy pracy przekazują adresy prawników niemieckich posługujących się językiem polskim, gotowych podjąć się prowadzenia sprawy.</p>
<p xml:id="div-11">W dniu wczorajszym otrzymaliśmy z Niemiec wstępną informację, iż zarzuty postawione plantatorowi nie potwierdziły się. Ministerstwo oczekuje jednakże na oficjalne, całościowe wyniki kontroli, które wraz z uzasadnieniem niezwłocznie przekazane zostaną osobom skarżącym się. Będzie wówczas można zastanowić się nad ewentualnymi dalszymi działaniami.</p>
<p xml:id="div-12">Liczba skarg wpływająca do Ministerstwa jest stosunkowo niewielka. Corocznie pracę za granicą za pośrednictwem publicznych służb zatrudnienia podejmuje 350 tys. osób. W 2004 r. skarg wpłynęło łącznie 94. W bieżącym roku będzie ich nieznacznie mniej. Z możliwości zatrudniania polskich obywateli wyeliminowanych zostało 6 pracodawców zagranicznych, którzy w rażący sposób naruszali prawo.</p>
<p xml:id="div-13">Ministerstwo nie lekceważy żadnych sygnałów o niewłaściwym traktowaniu Polaków zatrudnionych za granicą i dokłada wszelkich starań, by każdy taki przypadek był wnikliwie badany przez zagranicznych partnerów, a pokrzywdzeni pracownicy otrzymywali stosowne rekompensaty. Dobre efekty przynosi współpraca z placówkami dyplomatyczno-konsularnymi za granicą, zwłaszcza z wydziałami ekonomiczno-handlowymi. Niestety nasi dyplomaci, dla których kwestie warunków zatrudnienia nie są zadaniami pierwszoplanowymi, nie mogą poświęcać zbyt wiele czasu na podejmowanie interwencji w każdym koniecznym przypadku.</p>
<p xml:id="div-14">Przed laty w polskich ambasadach w Berlinie, Budapeszcie, Pradze i Trypolisie Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej dysponowało etatami dla pracowników merytorycznych zajmujących się problematyką zatrudnienia. Do ich obowiązków należało m.in. badanie zgodności warunków zatrudnienia oferowanych polskim obywatelom z normami międzynarodowymi oraz warunkami przewidzianymi w umowach o przepływie pracowników, okresowe kontrole miejsc pracy i zakwaterowania, jak też uczestnictwo w czynnościach prowadzonych przez wyspecjalizowane organy kontrolne wyjaśniające wszelkie roszczenia pracownicze zgłaszane przez naszych obywateli. Oszczędności budżetowe sprawiły, iż etaty te na początku lat dziewięćdziesiątych zostały zlikwidowane. Mimo starań Ministerstwa nie udało się, jak dotąd, doprowadzić do ich reaktywowania w krajach zatrudniających znaczące liczby zatrudnionych polskich obywateli.</p>
<p xml:id="div-15">Ministerstwo rozważało także możliwość wprowadzenia rozwiązań, które gwarantowałyby łatwiejsze egzekwowanie przez pracowników wszelkich świadczeń należnych z tytułu zatrudnienia za granicą, także taki wariant, który czyniłyby polskie urzędy gwarantem wypłat wynagrodzeń. Niestety zagraniczni partnerzy odnieśli się negatywnie do tych propozycji, uważając, iż aktualnie obowiązujące prawo wystarczająco chroni pracowników przed nieuczciwymi pracodawcami. Podnoszono także argumenty o nierówności podmiotowej, która miałaby miejsce, gdyby pracownicy zatrudnieni za granicą uzyskali mocniejszą ochronę swoich praw w stosunku do osób zatrudnionych w kraju i dochodzących swych roszczeń przed polskimi sądami pracy na ogólnych zasadach.</p>
<p xml:id="div-16">Z poważaniem</p>
<p xml:id="div-17">Minister</p>
<p xml:id="div-18">Krzysztof Michałkiewicz</p>
<p xml:id="div-19">Warszawa, dnia 14 grudnia 2005 r.</p>
</body>
</text>
</TEI>
</teiCorpus>