text_structure.xml
5.98 KB
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<teiCorpus xmlns:xi="http://www.w3.org/2001/XInclude" xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
<xi:include href="PPC_header.xml"/>
<TEI>
<xi:include href="header.xml"/>
<text>
<body>
<p xml:id="div-1">Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na zapytanie pana posła Tadeusza Sławeckiego i pana posła Szczepana Skomry, w sprawie likwidacji terenowego oddziału Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Radzyniu Podlaskim, przesłaną przy piśmie SPS-024-2174/07 z dnia 31 stycznia 2007 r., uprzejmie informuję, że zgodnie z ustawą z dnia 22 sierpnia 1997 r. (Dz. U. Nr 106, poz. 681, z późn. zm.) i wydanym na podstawie art. 37 ust. 7 ww. ustawy rozporządzeniem ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 23 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowego trybu przekształcania wojewódzkich stacji krwiodawstwa, rejonowych stacji krwiodawstwa i punktów krwiodawstwa w regionalne centra krwiodawstwa i krwiolecznictwa (Dz. U. Nr 166, poz.1261) nastąpiła zmiana systemu organizacyjnego służby krwi, poprzez stworzenie jednolitej struktury organizacyjnej.</p>
<p xml:id="div-2">Taka struktura jednostek organizacyjnych służby krwi ułatwiła stosowanie zasad dobrej praktyki (GMP), dzięki czemu możliwe jest zapewnienie bezpieczeństwa krwi i jej preparatów.</p>
<p xml:id="div-3">Wiąże się to między innymi z likwidacją oddziałów terenowych. Decyzje takie podyktowane zarówno względami merytorycznymi, jak i ekonomicznymi nie powinny powodować (i jak wskazuje już praktyka - nie powodują) trudności w zaopatrzeniu w krew oddziałów szpitalnych.</p>
<p xml:id="div-4">Działalność w zakresie pobierania, przetwarzania krwi, zaopatrywania w krew i jej składniki zakładów opieki zdrowotnej prowadzi w Polsce 21 regionalnych centrów krwiodawstwa i krwiolecznictwa, którym podlega nadal zbyt dużo, bo około 140 oddziałów terenowych.</p>
<p xml:id="div-5">W Polsce, tak jak na całym świecie, odchodzi się od pobierania krwi od krwiodawców w stacjonarnych punktach poboru, jakimi są w naszym kraju regionalne centra krwiodawstwa i ich oddziały terenowe, usytuowane najczęściej w szpitalach.</p>
<p xml:id="div-6">Małe placówki pobierające niewielkie ilości krwi są zastępowane sukcesywnie organizowanymi przez regionalne centra krwiodawstwa i krwiolecznictwa zespołami wyjazdowymi, pobierającymi krew w miejscu pracy, nauki lub w pobliżu miejsca zamieszkania.</p>
<p xml:id="div-7">Doświadczenia zachodnioeuropejskie oraz amerykańskie wskazują, że ten system jest lepszy, bardziej ekonomiczny i gwarantujący większą ˝zgłaszalność˝ krwiodawców niż system dotychczasowy - statyczny, wymagający dojazdu dawcy krwi do miejsca jej pobierania.</p>
<p xml:id="div-8">Podkreślenia wymaga również fakt, że w małych oddziałach terenowych, pobierających mało krwi i będących bez perspektyw rozwojowych, nie ma żadnego uzasadnienia, by instalować drogie importowane urządzenia. Rozwój immunohematologii, związany z koniecznością zakupów drogich, sprowadzonych z zagranicy urządzeń oraz surowic, gwarantujących odpowiedni poziom badań konsultacyjnych, wykonywanych dla chorych leczonych w szpitalach, również przemawia za koniecznością centralizowania. W tej sytuacji, utrzymywanie oddziałów pobierających mało krwi i nierokujących uzyskania lepszych wyników nie wydaje się uzasadniony.</p>
<p xml:id="div-9">W świetle powyższego model docelowy systemu służby krwi powinien polegać m.in. na:</p>
<p xml:id="div-10">- znacznej redukcji liczby oddziałów terenowych, pobierających poniżej 1000 l krwi rocznie,</p>
<p xml:id="div-11">- zmianie sposobu pobierania krwi opartego o działalność placówek stacjonarnych na rzecz poboru ekipowego (wyjazdowego).</p>
<p xml:id="div-12">W regionalnych centrach krwiodawstwa i krwiolecznictwa w Polsce taki system działa i pozwolił na znaczne obniżenie kosztów ich funkcjonowania.</p>
<p xml:id="div-13">W związku z powyższym zlikwidowanie oddziału terenowego w Radzyniu Podlaskim miało podstawy merytoryczne (małe ilości pobieranej krwi od dawców w porównaniu do innych oddziałów o podobnym zakresie działania) i ekonomiczne (wysokie koszty). Ponadto wystąpiły trudności w uregulowaniu stanu prawnego zajmowanych przez oddział pomieszczeń w budynku szpitala w Radzyniu Podlaskim. Decyzją wojewody lubelskiego z dnia 25.11.1999 r. pomieszczenia zajmowane dotychczas przez były punkt krwiodawstwa, a następnie przez Terenowy Oddział Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Radzyniu Podlaskim zostały przekazane na własność dla powiatu radzyńskiego, zaś powiat radzyński przekazał je w użytkowanie dla Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Radzyniu Podlaskim.</p>
<p xml:id="div-14">Staraniem Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Lublinie postępowanie w powyższej sprawie zostało wznowione w 2004 r. przez wojewodę lubelskiego.</p>
<p xml:id="div-15">Urząd Wojewódzki w Lublinie - Delegatura w Białej Podlaskiej odmówiła uchylenia decyzji wojewody. W lipcu 2006 r. minister skarbu państwa nie uwzględnił odwołania RCKiK od decyzji Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie. W związku z tym Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Lublinie nie mogło planować rozwoju i inwestować w wynajęte pomieszczenia oddziału terenowego w Radzyniu Podlaskim, tak by mogły one spełniać wymagane przepisami warunki higieniczno-sanitarne.</p>
<p xml:id="div-16">W obecnej sytuacji nie widzę możliwości ani potrzeby reaktywowania działalności Terenowego Oddziału Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Radzyniu Podlaskim.</p>
<p xml:id="div-17">Z wyrazami szacunku</p>
<p xml:id="div-18">Podsekretarz stanu</p>
<p xml:id="div-19">Jarosław Pinkas</p>
<p xml:id="div-20">Warszawa, dnia 19 lutego 2007 r.</p>
</body>
</text>
</TEI>
</teiCorpus>