text_structure.xml
5.69 KB
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<teiCorpus xmlns:xi="http://www.w3.org/2001/XInclude" xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
<xi:include href="PPC_header.xml"/>
<TEI>
<xi:include href="header.xml"/>
<text>
<body>
<p xml:id="div-1">Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na zapytanie Pana Posła Wiesława Jędrusika znak SPS-024-889/06 w sprawie zasadności pobierania przez spółdzielnie mieszkaniowe dodatkowych opłat od mieszkańców, uprzejmie informuję, co następuje.</p>
<p xml:id="div-2">Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. Nr 72, poz. 747 ze zm.), ilość wody dostarczanej do nieruchomości ustala się na podstawie wskazania wodomierza głównego, a w przypadku jego braku - w oparciu o przeciętne normy zużycia wody określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody (Dz.U. Nr 8, poz. 70), a zatem miejscem wykonania umowy o dostawę wody jest zawór za wodomierzem głównym w budynku i tylko do tego miejsca przedsiębiorstwo wodociągowe może odpowiadać za dostawę wody w wymaganej ilości, pod odpowiednim ciśnieniem oraz należytej jakości.</p>
<p xml:id="div-3">Pomiar objętości zimnej wody dostarczanej z wodociągów do instalacji wodociągowej, zawsze odbywał się za pomocą wodomierza głównego, instalowanego na każdym połączeniu (przyłączu) instalacji z siecią wodociągową. Naturalną konsekwencją praktykowanego od lat sposobu opomiarowania instalacji wodociągowych zimnej wody za pomocą wodomierzy głównych jest rozliczanie należności za wodę według wskazań tych wodomierzy. Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne nie ponosi bowiem odpowiedzialności za stan techniczny instalacji, wybór wodomierzy lokalowych, ich legalizację i wybór sposobu rozliczania za wodę. Przy rozliczaniu zużycia wody wykazanego przez wodomierz główny, na odbiorców posiadających opomiarowane zużycie w lokalach, prawie zawsze wskazania wodomierza głównego są wyższe niż suma wskazań wodomierzy mieszkaniowych. Przyczyną powstawania tej różnicy są dopuszczalne przepisami błędy przyrządów pomiarowych, brak spełnienia wymaganych warunków zabudowy wodomierzy, określonych w Polskiej Normie PN-B-10720, wybór ich rodzaju, nieprzestrzeganie terminów legalizacji, nierejestrowane przecieki, woda zużywana na wspólne cele (mycie klatek schodowych, podlewanie trawników, płukanie grzejników itp.), brak jednoczesności dokonywania odczytów, zły stan techniczny instalacji w budynku. Z powyższego wynika, że straty wody w instalacji to tylko jeden z elementów ww. różnicy wskazań wodomierza głównego i sumy wskazań wodomierzy lokalowych.</p>
<p xml:id="div-4">Niemożliwe jest określenie procentowe różnicy wskazań wodomierza głównego i sumy wskazań wodomierzy lokalowych. Jak wspomniano wyżej zależy ona od wielu czynników, nie tylko od klasy dokładności wodomierzy lokalowych, określonej w przepisach rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 lutego 2004 w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać wodomierze (Dz.U. z 2004 r. Nr 40, poz. 360).</p>
<p xml:id="div-5">W myśl art. 26 ust. 2 ustawy, jeżeli odbiorcą usług jest wyłącznie właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego lub budynków wielolokalowych, jest on obowiązany do rozliczenia kosztów tych usług. Suma obciążeń za wodę lub ścieki nie może być wyższa od kosztów ponoszonych przez właściciela lub zarządcę na rzecz przedsiębiorstwa wod.-kan. Właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego dokonuje wyboru metody rozliczania różnicy wskazań wodomierza głównego i sumy wskazań wodomierzy zainstalowanych w lokalach (art. 26 ust. 3). Wybór przyjętej metody rozliczania zależy od organów spółdzielni, profesjonalizmu członków zarządu oraz staranności przy realizacji tej usługi. Niemniej należy zauważyć, że przyjęta metoda rozliczania powstałych różnic, które wcale nie muszą być stratami, pozwala uwzględnić te różnice w kosztach eksploatacji budynków, bowiem woda zużyta na wspólne cele (mycie, podlewanie, woda zużyta do celów technicznych) kwalifikuje do takiego zaszeregowania. Mieszkańcy budynków wielolokalowych zawsze, również przed wejściem w życie przedmiotowej ustawy, płacili za wodę dostarczaną do budynku wg wskazań wodomierza głównego, a więc ponosili koszty związane z jej zużyciem poza lokalami i ew. stratami wody z powodu nieszczelności instalacji. To skorzystanie z uprawnień właściciela/zarządcy do opomiarowania lokali zwróciło powszechną uwagę na występowanie różnic we wskazaniach wodomierzy.</p>
<p xml:id="div-6">Reasumując, należy podkreślić, że obowiązujący system prawny pozwala na wyważenie racji, będących przedmiotem zapytania Pana Posła. Członkowie spółdzielni, będący właścicielami jej majątku, decydują na zebraniach grup członkowskich, które muszą się odbyć przynajmniej raz w roku, poprzez swoich przedstawicieli w radach nadzorczych i walnych zgromadzeniach m.in. o metodach przyjętych do rozliczeń różnic wody i o tym, czy zarząd spółdzielni (w ich imieniu) wystąpi z wnioskiem o zawarcie umów bezpośrednio z przedsiębiorstwem. Zarząd jest tylko organem kierującym działalnością spółdzielni i reprezentującym ją na zewnątrz.</p>
<p xml:id="div-7">Z poważaniem</p>
<p xml:id="div-8">Sekretarz stanu</p>
<p xml:id="div-9">Piotr Styczeń</p>
<p xml:id="div-10">Warszawa, dnia 21 kwietnia 2006 r.</p>
</body>
</text>
</TEI>
</teiCorpus>